Klantverhalen

  1. De grote stap

    Door Martin van Steenis, Beesd

    Op 4 maart j.l. heb ik de grote stap maar genomen. Na het aanbod van Banierhuis te Houten (Jeroen) om op zes verschillende racefietsen proef te rijden, kwamen er twee met vlag en wimpel uit de test: de Bianchi Oltre Xr2, afgemonteerd met een Dura Ace mix en de Cannondale Supersix High-Mod afgemonteerd met Shimano Ultegra.

    Qua fiets en kleurstelling —ik ben behoudend— viel mijn uiteindelijke keus op de Cannondale in de kleurstelling wit/zwart. Deze fiets uitgerust met schijfremmen kwam ook prima uit de reviews.

    Martijn, de zeer vakkundige verkoper, heeft mij opgemeten en voorgelicht over de verschillende fietsen en mogelijkheden. De elektronische meting resulteerde in een profiel waar alle maten voor de “perfecte fietshouding” keurig op zijn weergegeven. Toen ontstond een dilemma. Ik zat met mijn 1.84 cm lengte precies tussen framemaat 61 en 58 in. Een rondje fietsen bood natuurlijk uitkomst. Mijn gevoel gaf de doorslag: 58 cm, iets comfortabeler qua zit en mooier qua geometrie. Vanwege het feit dat ik ook weleens een uitstapje naar de bergen maak, heb ik de standaard wielen laten vervangen door echter klimmers, Mavic Ksyrium Elite wielen in zwarte kleurstelling, wat fantastisch oogt, want door de schijfremmen vervalt de aluminium velgremrand. Ook de zadelpen heb ik laten vervangen door een ander exemplaar dat meer comfort biedt.

    En nu “in de wielen”

    Vanaf het moment dat ik de fiets in mijn bezit had, heb ik iedere week flink wat kilometers gemaakt. De vuurdoop kwam in de eerste week toen ik op de Spijkse dijk per ongeluk in een gefreesde, niet gerepareerde gleuf reed. Mijn crankstel ving gelukkig de klap op… klapband, een flinke kras, maar verder gelukkig geen schade. Pfff…

    De fiets rijdt werkelijk fantastisch. Strak in het stuurgedrag, uitstekend te doseren schijfremmen, comfortabel met een zeer directe overbrenging van de trapkracht.

    Na enkele weken in Nederland over de dijken gereden te hebben, voelde ik mij één met ‘mijn Cannon’. De eerste wat langere tocht was Luik-Bastenaken-Luik. ’s Ochtend om 06:00 uur in de auto en starten om 8:30 uur in Luik. Op een druilerige zaterdag, 2º C dus steenkoud met bijna het hele traject regen. Dat was een mooie beproeving voor de schijfremmen. Heerlijk om ook bij regen zo gecontroleerd te kunnen rijden. Terug bij de auto was de fiets natuurlijk nog perfect in orde alleen moest ik even bijkomen van de kou. Snel in de auto naar huis en onder de warme douche.

    De volgende langere tocht was La Chouffe in de Belgische Ardennen, tegen de Luxemburgse grens aan. Een prachtige tocht, ditmaal met prachtig zonnig weer, mooie klimmetjes en 10 km voor finish het bekende La Chouffe biertje in Brasserie d’Achouffe, wel in een klein glaasje. Later bleek waarom: de zwaarste klim had men bewaard voor de laatste 5 km, in het dorpje Houffalize met een hellingspercentage van tegen de 20%… Ging net!

    Er hangt wel een mooi prijskaartje aan de Cannondale fiets, maar dat wordt door het fietsplezier dubbel en dwars waargemaakt.

    Tevreden & onderhoud

    Inmiddels heb ik met veel plezier hele wat kilometers afgelegd, heeft het Cannon zijn eerste servicebeurt gehad en ben ik zeer tevreden over de fiets en Banierhuis als verkoop- en service organisatie.

    Lees meer »
  2. De Mont Ventoux voor de eerste beklimmen met hulp van Banierhuis

    In 2016 stelde ik mijzelf als doel om de Mont Ventoux te beklimmen. Het zou mijn allereerste keer worden. Als recreatief wielrenner zijn dit mooie doelen, maar je beseft je ook dat hiervoor ervaring en kennis zijn vereist. Gelukkig kon ik voor al mijn vragen terecht bij Banierhuis. Zij gaven mij heel handige tips en adviezen waardoor het mij uiteindelijk is gelukt om dit doel te bereiken. Het betekende bloed, zweet en tra(i)nen, maar het is mij uiteindelijk gelukt. Fantastisch! 

    Mont Ventoux en de voorbereiding

    Niet-ervaren wielrenners of fietsers zullen wellicht denken dat het beklimmen van de Mont Ventoux zo gedaan is. Een flinke berg "waar je even tegenaan fietst". De ervaren wielrenners waarmee ik sprak vertelden mij dat hiervoor de nodige trainingen en juiste voeding zeker een vereiste zijn. Zelf ben ik een wielrenner die houdt van een mooie recreatieve tocht in het weekend. Het liefst wanneer de zon schijnt een kilometer of 70/80 fietsen door de schitterende landschappen die Nederland te bieden heeft. Een mooie ronde langs de Loosdrechtse plassen bijvoorbeeld. Of een tocht langs de Lek. Prachtig! Die gaan mij over het algemeen makkelijk af. Een gemiddelde van 30 is dan prima te doen. Om de Mont Ventoux te beklimmen was echter wat meer voorbereiding nodig... Daar kwam ik achter toen ik met vrienden en daarna experts van Banierhuis sprak. Banierhuis is mijn vaste fietsenwinkel in de regio Utrecht, in mijn geval het filiaal in Houten. Ik kom er al een geruime tijd. Toen ik begon over de Mont Ventoux vertelden ze mij dingen waar ik nooit (of niet snel) aan had gedacht, of zou hebben gedacht. 

    Voeding, kleding en materiaal

    Zo stelde een expert van Banierhuis mij de vraag: "Hoe erg denk je te gaan zweten tijdens je klim". Ik vertelde hem dat ik verwachtte wel bezweet te raken, maar niet meer dan gemiddeld. Hij zei me vervolgens: "Met hetzelfde bezwete shirt zul je ook de afdaling moeten gaan maken nadat je op de top bent aangekomen. Als je niet koud en ziek wilt worden is het dragen van een windjack bijna een must". Logisch inderdaad, als je het maar van te voren weet. Maar hij adviseerde mij bijvoorbeeld ook om nieuwe remblokjes te monteren. Voor tijdens de stijle afdaling... Ook logisch. Zo gezegd, zo gedaan. Daarnaast reed ik eerst op een racefiets met een 'Sora groep'. Natuurlijk niet de allerbeste groep, daarom ook maar gelijk een 105 erop laten monteren. 

    Een belangrijk onderdeel van de klim is de continue klim. Nergens is er een vlak stuk om even bij te komen. "Dat vergt een hoop van je lichaam" vertelde de expert van Banierhuis mij. Net zoals de professionals doen is het belangrijk om regelmatig iets te blijven eten en drinken. Een geprakte banaan, voldoende vocht in je bidon en enkele repen voor de 'snelle energie'. Ik merkte dat ik het fijn vond om dergelijke adviezen te krijgen omdat ik het gevoel had dat zij echt wisten waar ze het over hadden. 

    Bloed, zweet en veel tra(i)nen

    Goed materiaal is natuurlijk een belangrijk deel van het vermogen om de Mont Ventoux te kunnen beklimmen. Daar kon Banierhuis mij perfect mee helpen. Maar dit kon ik allemaal kopen. En met enkel het kopen van spullen ga je de Mont Ventoux niet kunnen beklimmen. Trainen! Dat was het allerbelangrijkste voor mij om mijn doel te kunnen halen. Gelukkig kon ook Banierhuis daarover meepraten. Tijdens de samenstelling van het materiaal gaven ze mij zeer nuttige tips en een heel trainingsschema om mijzelf zo goed mogelijk voor te bereiden.

    Ik kan iedereen aanraden om naar Banierhuis te gaan voor een optimale voorbereiding op een belangrijke doelstelling. Het zijn experts die zelf ook graag fietsen en dat merk je gewoon. Toen ik uiteindelijk aan mijn klim begon, vanuit Bedoin, ben ik als een beest de Mont Ventoux opgeklommen. Ik voelde mij nog net niet Chris Froome himself. Het is een fantastisch gevoel om op de top te staan en 'm overwonnen te hebben. Het smaakt naar meer! 

    Lees meer »